کمی سازی رویکردهای خدمات اکوسیستمی جهت برنامه‌ریزی پایدار بوم‌گردی در مناطق کوهستانی(مطالعه موردی: حوزه هراز)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، محیط زیست ، گروه منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات

2 استادیار گروه منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تخقیقات

3 گروه محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

4 استاد گروه منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تخقیقات

چکیده

صنعت گردشگری یکی از منابع اقتصادی مهم است و امروزه کشورهای جهان جهت برآورد پتانسیل‌های منابع طبیعی خود با روش های مختلفی مورد مطالعه قرار داده‌اند. استفاده از پتانسیل و قابلیت های گردشگری در هر منطقه بصورت مکانی و زمانی می تواند زمینه ای پایدار برای توسعه آن منطقه فراهم کند. بنابراین ، هدف از این مطالعه ایجاد رویه جدید و قابل اتکا برای مطالعه توان بومگردی با معیارها و روش‌های ارزیابی ممختلف بود. در این مطالعه با روش مطالعه میدانی فشرده و پرسشگری ابتدا 37 نقطه شاخص بومگردی شناسایی گردید سپس با مدلسازی خدمات اکوسیستمی مختلف با روش‌های سامانه تصمیم گیری به مدلسازی توان اکولوژیک بوم گردی حوضه پرداخته شد. در این مطالعه ، ارزش زیبایی شناختی منظره ، ارزش کیفیت زیستگاه و نادر بودن زیستگاه از سال 2000 تا 2020 مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه این مطالعه نشان داد که معیارهای خدمات اکوسیستمی در سیستم تصمیم‌گیری با روش گاما فازی ، مدل را از صحت 0.42 به 0.766 بهبود می بخشد. و همچنین 8 معیار رایج در مدل گردشگری مخدوم در سیستمهای تصمیم گیری بومگردی به اندازه کافی دقیق مفید نبوده و یا نمی‌توان برای مناطق دیگر ارجاع شد.

کلیدواژه‌ها