تحلیل روند تغییرات اقلیمی استان قم و پیامدهای آن

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 نویسنده مسئول، استادیار گروه مهندسی طراحی محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران

چکیده

نگرانی های زیادی در استان قم به عنوان یکی از کم بارش ترین استان های کشور برای خطر وقوع خشکسالی شدید و تغییر اقلیم وجود دارد. لذا ضروری است، روند تغییرات عناصر شاخص اقلیمی بررسی و در جهت مدیریت و برنامه ریزی و توسعه صحیح استان مورد توجه قرار گیرد. بدین منظور، با استفاده از روش آماری من-کندال، تعدادی از مؤلفه های اقلیمی طی سال های 1368 تا 1392 در این منطقه مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان می دهد، میانگین حداقل و متوسط دمای سالانه دچار جهش اقلیمی شده و روند تغییرات معنی دار افزایشی در سطح 99 درصد دارند، میزان بارتدگی سالانه فاقد روندی معنی دار می باشد. میانگین رطوبت نسبی سالانه نوسان زیادی داشته است و در سال 1389 پس از یک تغییر ناگهانی، روندی افزایشی و معنی داری را در سطح 95 درصد اطمینان دنبال می کند. میانگین سرعت باد نیز روندی افزایشی را از سال 1380داشته است و در سطح 95درصد معنی دار شده است، اما تا سال 1392 جهش اقلیمی در آن رخ نداده است. در اکثر موارد روند معنی دار افزایشی و تغییرات ناگهانی اقلیمی طی چهار سال اخیر صورت گرفته است. وقوع بارش‌های رگباری و سیل آسا، خطر فرسایش آبی و بادی، گسترش بیابانها و کویر، تشدید پدیده خشکسالی و کاهش منابع آبی و افت سطح آبهای زیر زمینی و کاهش کیفیت آن از تبعات منفی تغییرات اقلیمی نتایج این پدیده است.

کلیدواژه‌ها