مدیریت رواناب شهری در توسعه پایدار و محیط زیست

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تربیت مدرس

2 دانشیار گروه مهندسی آبیاری و زهکشی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس

3 پژوهشکده حفاظت خاک وآبخیزداری

چکیده

سطوح خیابان‌ها و پشت‌بام ساختمان‌ها در شهر‌ها همانند مانعی در برابر نفوذ آب باران به داخل خاک عمل کرده و درنتیجه افزایش رواناب در سطح شهر را به دنبال خواهند داشت. یکی از راهکار‌های عملی که علاوه بر تأمین بخشی از نیاز غیر‌شرب ساکنین، در کاهش رواناب سطح شهر‌ها و خسارات ناشی از آن نیز می‌تواند مؤثر باشد، اجرای سامانه‌های استحصال آب باران است. در این روش، بخش اعظمی از رواناب حاصل از بارش در مخازن ذخیره می‌گردد. در این تحقیق، با شبیه‌سازی سامانه سطوح آبگیر پشت‌بام ساختمان‌های مسکونی در نرم‌افزار Matlab، به بهینه‌سازی مخازن ذخیره آب باران در شهر‌های کرج و اهواز پرداخته شد و با توجه به حجم بهینه مخازن، آمار بارندگی و مشخصات ساختمان‌های مسکونی، به تحلیل و بررسی حجم آب قابل ذخیره و حجم آب سرریز شده از مخازن پرداخته شد و برآوردی از تعداد روزهایی از سال که بتوان با استفاده از این رواناب، نیاز غیرشرب ساکنین را تأمین کرد، صورت گرفت. نتایج نشان داد که علی‌رغم این‌که متوسط بارندگی سالانه اهواز از کرج کم‌تر می‌باشد، ولی نسبت سرریز از مخزن در اهواز به دلیل نامنظم و رگباری بودن روند بارش در این شهر بیشتر بوده و درصد تبدیل بارش به رواناب بیشتر است.

کلیدواژه‌ها